Burası ülkenin güzel bir parçası. Çabucak iyileşmene yardımcı olacak.
Nöbetlerin daha az görülüyor ve Profesör Osterman ünlü biri.
Ve ben de çılgın bir ünlüyüm.
Bu modası geçmiş bir terim, Ruth.
Geri kalanı konuşuruz.
Bunu tatil olarak düşün.
Burası bir apartman otel, klinik değil.
- Çok güzel bir kale. - Ve beni gönderiyorsun.
Ben değil, İsviçre'deki en iyi doktorlar.
Hepsi Profesör Osterman'ı tavsiye etti.
- Osterman'ı mı tavsiye ettiler? - Evet.
Osterman "olayın umutsuz oladığını" söyledi.
Dinlenme ve terapi daha iyi olmana yardımcı olacak.
Sadece beni değil, kendini de öldüreceksin.
Artık size bakabilirim, Bayan Medina.
Memnun oldum.
- Adım, Hilde, baş hemşireyim. - Benimki de, Pearl. Resmi olmayalım.
- Her zaman benimle mi olacaksınız? - Sadece gerektiğinde.
Bir şeye ihtiyacınız olup olmadığını sormaya geldim.
İhtiyaçlarımı soran her zaman birileri olmuştur.
- Yüksek okulda yetiştim. - Evet, biliyorum.
Sadece evdeki ve klinikteki bahçelere aşinayım.
Biliyorum, Pearl.
Ailemi pek tanımıyorum.
Babamın mesleği nedir? Konsolos mu? İş adamı mı? Casus mu?
Peki ya annem? Geldiğimde benimle miydi?
Hayır, o yoktu.
Hayır, yoktu. Hatırlıyorum.
- Şimdi bunları düşünme. - Her zaman aklımda.
Çocukken o kapılardan birinden geçtim...
.. hangisi olduğunu bilmiyorum,
ve sokakları, meydanları ve pek çok insan gördüm.
Çok korktum, herkese ailem olup olmadıklarını sordum.
"Nasıl burada olmazlar?" diye sordum.
"Olmalılar. Onları bulmalıyım." diye düşündüm.
Ama bunu hiç yapmadım.
Polis beni buldu ve eve götürdü.
Ciddi bir sorun değil, endişelenme!
Bana ailemin kasabada olmadığını,
hatta ülkede olmadığını söylediler.
Gerçekten nasıl bu kadar uzakta olabildiklerini anladım.
Çok hastalandım. Yalnızlıktan deliye döndüm.
Bundan sonra daha iyi olacaksın.
Yakında tamamen iyileşeceksin.
- Ölecek gibi hissediyorum. - Bunları düşünme.
Sana yardım etmek isteyen insanlar arasındasın.
Diğer hastalar da. Herkes.
Bana yakın olmanı istiyorum.
Bu yüzden buradayım.
Affet beni, Hans. Seni öldürmek istemedim.
İkimizi de öldürmek, demek istiyorsun.
Bunu hiç düşünmedim bile.
- Gelecek hafta görfüşürüz. - Asla olamadığım birisin...
Dinlenmek ve üstünüzü değiştirmek istiyorsanız, odanız hazır.
Rahat edeceksiniz. Sizinle ilgileneceğim.
Burası çok hoş bir yerdir, çok sayıda misafirimiz var.
Ruhunu rahatlatmaya yardım edeceğiz.
Prof. Osterman kısa süre sonra sizinle görüşecek.
Benimle gelin, hepsinin geçeceğini umarım.
- Piyonunu al. - Ah, evet.
Satranç oynamak o kadar zor değil.
Belki...
- Günaydın. Rahatladınız mı? - Evet, Prof. Osterman.
- Burada mutlu olacağınıza eminim. - Tabi ki.
- Günaydın. - Günaydın.
Ciddi bir durum. Öldürme saplantısını kontrol etmeye çelışıyor.
Ancak bu yeterli değil, onu yakından takip etmeliyiz, Dr. Clay.
- Cheryl nerede? - Kocasıyla burada.
Çok memnun kaldım, pratik olarak tedavisi yapıldı.
- Ne anlamda söylediniz? - Onu burada tutmanın anlamı yok.
Bir hafta içinde ayrılabilir, başardınız Dr. Clay.
- Hasta olduğunu sanmıyorum... - Ona düşkün olduğunuzu biliyorum,
ama Cheryl iyileşti va artık intiharı düşünmüyor.
Bir hastayı kontrol etmeliyim.
Cheryl'ın kocasından yönetime bırakmasını isteyin.
- Augusto, arabayı hazırla. - Peki, efendim.
Clay, Bay Hume'e arabanın hazır olduğunu bildir.
Derhal.
Anna!
Daha iyi olmak istemiyor musun?
Ben hasta değilim,
kendimi ya da başkasını öldürmek istemiyorum.
Hepiniz bunu biliyorsunuz.
Size ihtiyacı olan bu delilerden değilim.
Sadece sevişmek istiyorum, hepsi bu!
Evet, iyisin,
aşırı sevişme isteği dışında!
Hadi, duş alma zamanı geldi.
- Günaydın, Bay Hume. - Biliyorum, ziyaret saati bitti.
Prof. Osterman'ın nezaketini kötüye kullandım.
Bir hafta içinde ayrılıyoruz.
Osterman'ın önerdiği gibi.
İkna olmadınız mı? Gelişmeler oldukça açık.
Onu buraya getirdim, şimdi ise ayrılmaya hazır olduğunu biliyorum.
Her neyse, bu onun işi,
ve benim sürem doldu. İşe geri dönmesi gerekiyor.
Karınız bir kaç kez intihara teşebbüs etti.
Tekrar deneyebilir, nedenini henüz çözemedik.
Çok köklü bir neden yok.
Kötü bir an oldu ama şimdi bitti.
Ortaklarımız seni görmek istiyor, canım. Toplantı atın 25'inde.
Bay Hume, aracınız bekliyor. İdare tarafından hazırlandı.
Yakında görüşürüz, sevgilim.
Gelmen ne kadar hoş.
Dur sana bir bakayım. Harika görünüyorsun!
Biliyorum, burada işler iyi değil.
Neticede, bir klinik.
Peter, beni buradan çıkar!
Osterman kesinlikle daha iyi olacağından emin.
Burası prestijli bir klinik.
Asla iyileşmeyeceğim, çünkü hasta değilim.
Ben buyum.
Hasta olduğumu söyleyen doktor.
Neden beni çocukken olduğu gibi sevmiyorsun?
Anna, başlama!
Yatağıma geldiğin zamanı unuttun mu?
Beni seven tek kişi sendin.
Anna! Unut bunları.
Büyüyünce, beni sevmekten vazgeçtin.
Ben istediğim kişiyle olabilirim,
ama asla seninle olduğu gibi olmaz! Diğerleri beni sakinleştirmez!
Sadece seninle olduğumda...
- .. yapman gereken... - Bir daha buraya gelmeyeceğim!
Sakin ol, seni üzmek için buraya gelmedim.
Peter, ben mantıklıyım.
Beni buradan çıkar.
Ben bir seks düşkünüyüm, tedavi edilecek ne var?
Ben böyleyim.
Beni yaşamdan alıp buraya yatırmak sorunları çözmüyor!
- Osterman'la tekrar konuşacağım. - Peki ona ne diyeceksin?
Lütfen beni çıkar! Beni buraya sen yatırdın!
- Nedenini biliyorsun. - Evet, biliyorum.
Gençken her şey yolundaydı,
ama sonra aniden...
Sen bir korkaksın!
Seninle ilgili çok anım var!
Bir dahaki sefere geldiğimde bunları konuşuruz.
Hala çekici olduğumu düşünüyor musun?
Sen çok güzelsin.
Seni çok soğuk hissediyorum ..
.. seni çağırdığımda gelmiyorsun...
.. ve ben üşüyorum.
Hoşçakal, Anna.
Seninle tekrar başlarsam seni öldürmüş olurum.
Pearl çok nadir bir hastalıktan dolayı acı çekiyor :
agorafobi.
Kalabalıklara dayanamıyor ..
ve böyle zamanlarda kimseyi görmek istemiyor.
İşte, Bay Hume!
Onunla ilgilen. Asla ziyaretçisi gelmez.
Pekala.
- Teşekkürler. - Daha iyi olmasına sevindim.
- Dr. Clay... - Çok vicdan sahibi.
Ancak bence endişeleri yersiz!
- Gelecek hafta görüşürüz. - Tabi ki.
- Bu daha iyi mi? - Evet, teşekkürler.
Eğer bu hareketi yaparsam...
Ne kadar dikkatsizsiniz, doktor!
Hepsi bu! Kim düşünebilir ki?
- Kazandım. - Rakipsizsin.
Tekrar söyleyebilirsin!
- Pearl'ü çağırmalı mıyım? - Kendi isteğiyle gelmeli.
Oldukça erken. Onu yalnız bırakmalıyız.
Dene, gerekli görürsen yanında kal.
Pekala.
- Anladın mı? - Tamam, Profesör.
- Kesmiyorum ya? - Hayır, hiç değil.
Beni yendi. Siz oynayın.
Neredeyse hazırım.
Seni de yeneceğim.
Bayan Anna, giyinip gitmelisiniz.
Lütfen.
Sana ihtiyacı olan bitkiler gibiyim.
- Yapamam. - Çok güçlüsün.
Yapmayın. Bırakın.
Tüm çiçekleri toplayacağım, böylece sadece beni düşüneceksin.
- Eğer seni yanımda bulurlarsa... - Sadece beni al.
Gelin.
- Aşağıya geliyor musun? - Pek istemiyorum!
Seni zorlayamam, eğer istemiyorsan önemli değil.
Bunun zorunlu olduğunu sanıyordum.
Bize güvenmelisin. Biz sana bakacağız.
Şimdiden daha iyi hissediyorum.
Şimdi buradasın ve ben saklanmıyorum.
- Daha sonra geri döneceğim. - Teşekkür ederim.
Her zaman çok geç uyurum. İstediğin zaman gel.
Hastaları odalarına geri gönderme zamanı geldi.
- Bayan Anna burada değil! - Nerelerde olabilir?
Yine aynı hikaye.
Bayan Anna'yı bulun.
Fırsat bulur bulmaz, kaçıyor.
Sizin adınız nedir?
Francis.
Burada özgür müyüm?
Tabi ki.
Neden sordunuz?
Davranışlarımı ve düşüncelerimi ..
herhangi birine açıklamak zorunda mıyım?
Tabi ki, değil. Siz kendi öğretmeninizsiniz!
Burada. Ama ya dışarıda?
Daha önce olduğum gibi olacağım.
Yalnız, etrafındaki herkes tarafından ezilmiş,
.. karar veremiyen biri.
Hayır, siz mücadele edebilecek kadar güçlüsünüz ..
ve geçmişe ait saplantıları yeneceksiniz.
Tedavi edildin.
Peki neden kocamla ilgili şüphelerinizi açıkladınız?
Size bir soru sorabilir miyim?
Dışarıda, böyle yerlere ihtiyacı olmayan insanlar arasında,
hayatınızı biriyle paylaşmak istemeniz normal değil mi?
Evet, bu ihtiyacı hissetmek kesinlikle normaldir.
Düşünmediğiniz bir şey var. Belki hiç tedavi olmayacağım.
Buradan ayrıldıktan sonra sizi görmek istiyorum.
Lütfen, hayır demeyin. Sizi görmeye geleceğim.
Böyle olacağını biliyordum!
- Şimdi git, geç oldu. - Hayır.
Zorlaştırma!
Zorluk çıkarma!
Neden gitmeliyim?
Çünkü, geç kalamazsın..
Çünkü ne?
Bana bir öpücük vermeden mi göndereceksin?
Bayan Anna!
Seni arıyorlar. Çabuk ol, dışarı çık!
Seni burada bulmasınlar! Çık dışarı!
Benim yerim burası.
- Çabul! Bizi yakalayacaklar! - Beni tekrar öp!
Çok dışarı!
Buradayım!
- Öp beni! - Bunu yapmayın!
Burada kalalım!
Üçümüz, birlikte!
Evet!
Siz de! Bana bir öpücük ver!
Sakin olun, lütfen.
Çimlere uzanalım!
Evet!
Hep birlikte! Burada kalalım!
Hadi!
Hadi.
Hayır, lütfen!
Öp beni!
Orada neler oluyor?
İyi geceler.
- Yarın görüşürüz. - İyi geceler, Profesör.
Daha sonra görüşürüz.
Burada ne işin var?
Bir gürültü duydum, profesör.
- Sen de mi duydun? - Evet, duydum.
Kontrol için geldim.
Ben kontrol ettim. Her şey normal, yatağına git.
- İyi geceler. - Tamam, iyi geceler.
Neden bu kadar geciktin?
Ayaksesleri duydum. Görülmekten korktum.
Haydi, gidelim.
Oh, sensin. Uykuya dalıyordum.
Sana yardım edeceğim.
Teşekkürler. Tek başıma kalamazdım.
Aferin.
Teşekkür ederim. Tekrar başıma yapamazdım.
Şimdi daha iyi.
Ben yapacağım.
Evet, tabi ki.
Seni bekleyeceğim.
Sana olan hislerim ..
bana baktığındaki gördüğün gerçek düşüncelerdir.
Bu yeni bir aşk, yeni bir hayata başlamak gibidir.
Hastaların doktorlarına aşık olmaları sık rastlanan bir durumdur.
Sinir krizine neyin neden olduğunu bilmiyorum.
Ama bunu hayatta hiç hissetmemiştim. Sen de biliyorsun.
Kocam yüzünden buradayım.
Lütfen dur, yoksa bu bir tedavi seansına dönecek.
Hepsi senin bana olan duygularına bağlı.
Bana yardım et!
Ben bir tur atıp geri döneceğim.
Gel buraya.
Buraya uzan.
Lütfen!
Buraya gel, lütfen!
Memleketinden müzik?
Evet, çocukken bununla dans ederdim.
Üşüteceksin.
Kim çığlık attı?
- Ne oldu? - Bir çığlık duydum.
Bu korkunç, inanılmaz!
Hilde dışarıdan atıldığını söyledi.
Bu bir yaylı tüfek oku!
Hilda, kendini topla.
Diğerlerine onun hasta olduğunu söyleyeceğiz, anladın mı?
Kimsenin içeri girmesine izin vermeyin.
- Kimse içeri girmesin. - Pekala, profesör.
- Kim yapmış olabilir? - Hilde bir şey bilmiyor.
Pencereye koşamayacak kadar dehşete kapılmış.
Silah deposuna gidelim. Nereden geliyorsunuz?
O benimleydi, profesör.
Diğer hastaları kontrol edelim.
Üst kata geri dönelim!
Bakın, kılıçlardan biri eksik!
Katil hala burada ve silahlı.
O bir psikopat, soğukkanlı bir katil.
Hastaları endişelendirmeden kontrol edelim.
Polisi ara. Seni ofisimde bekleyeceğim.
Buraya geldiğinizde açıklayacağım, müfettiş.
Azami ihtiyatla buraya gelin.
Katilin hala burada olduğunu düşünüyorum.
Pekala.
Başka ne yaptınız?
Bedeni taşıdınız ve silahı aldınız.
Sonra polisi aradınız,
benden azami ihtiyatla gelmemi istediniz,
sanki rutin bir kontrolmüş gibi.
Bir akıl hastası tarafından katliam yapılmamış gibi!
Siz de delisiniz! Bir suç ortağı gibi davrandınız.
Bu çok fazla! Bana hakaret ediyorsunuz!
O zaman yaptığınızı anlayacaksınız!
Şimdiye kadar sadece katile yardım ettiniz.
- Bu kadar yeter. - Hayır, bu sadece kan değil!
Polisi engelliyorsunuz!
Burada olan hiçbir şeyi durduramıyoruz.
Çavuş, çağır onları.
Ben Duval, Lefevre ekibinin on dakika içerisinde burada olmasını istiyorum.
- Peki siz kimsiniz? - Dr. Clay, ortağım.
Her şey kontrol altında.
Cinayetleri öğrendiğinizde neden polisi aramadınız?
Katil burada, silahlı ve tekrar öldürmeye hazır.
- Öyle mi, Dr. Clay? - Evet, müfettiş.
Sadece tuhaf bir şekilde öldürüyor. Doğru mu, profesör?
Doğru.
Ona yem olarak birini önermek yapabileceğimiz tek şey.
Bu ilginç bir fikir.
O kana susamış bir deli! Onunla başa çıkamazsınız!
Korkularınızı anlıyorum ama müfettiş haklı.
Bu tehdite hızlı bir şekilde son verilebilir.
Cheryl Hume böyle bir denem için mükemmeldir.
Bu klinik açıdan ilginç olur.
Buradaki herkesin güvenliğini garanti edebilir misiniz?
Lefevre'nin ekibi buraya geldiğinde bunu tamamen garanti edeceğiz.
- Bize ne yapmamız gerektiğini söyleyin. - Size hiçbir şey söylemeyeceğim.
Baya Hume ile konuşacağım. Ne kadar az bilirseniz o kadar iyi olur.
Müfettiş ne dedi?
Bilmeliyim!
Sana yardım etmek istiyorum. Ben yem olacağım.
- Buna izin veremem. - Ama artık iyiyim.
Hayır, Cheryl, hala iyi değilsin.
Şimdi her şeyi açıkça görüyorum.
Haydi, Francis. Yardım etmek istiyorum.
Benim için çok şey yaptınız!
Endişelenme, her şey yoluna girecek.
Pekala.
Şayet istediğin buysa!
Peşinden gidin!
Şimdi her şeyi anlıyorum!
Beni öldürmek istedi.
Beş kişiyi öldürüp suçtan sıyrılmak zor olurdu.
Şimdi her şey anlaşıldı. Gerçek hedef oydu.
Parçaları örtmek için bir canavar oldu.
- Onu koridorda kaybettim. - Devriye geziyorlar!
İçeride. Hemen vurun!